Ogród wiedzy to Bogato iluminowany zbiór opowieści w języku perskim o miłości indyjskiego królewicza Dżahandara i królewny Bahrewar Banu. Jego autorem był Enajatullah Kambu – uczony, pisarz i poeta żyjący w XVII w. w Indiach. Dzieło ma formę szkatułkową, podobną do Księgi tysiąca i jednej nocy.

Oprócz głównego wątku w utworze znaleźć można wiele fantastycznych historii, w których występują udzielająca dobrych rad papuga, demony czy magiczne przedmioty, takie jak latający tron. Po licznych, zawiłych przygodach Dżahandar poślubia swoją ukochaną – scenę wesela przedstawia ilustracja znajdująca się na pierwszej ze stron rękopisu.

Rękopis powstał w roku 1784. Do zbiorów Stanisława Kostki Zamoyskiego nabył go w 1803 roku w Londynie znany orientalista angielski William Ouseley. W 1944 roku rękopis wywieziono do Goerbitsch, przejęty przez Rosjan został przetransportowany do Moskwy. Po zwrocie do Polski w 1958 roku kodeks trafił wraz z innymi zbiorami Biblioteki Ordynacji Zamojskiej do Biblioteki Narodowej jako depozyt ostatniego ordynata zamojskiego.

Ogród wiedzy w Polonie